Milhaud

💡 He once played a piece for piano, violin and oboe for Milhaud that contained a melody he was ashamed to have written, as 12-point atonal music was in vogue at the time.

او یک بار قطعه‌ای برای پیانو، ویولن و ابوا برای میلهود نواخت که حاوی ملودی‌ای بود که از نوشتن آن شرم داشت، زیرا در آن زمان موسیقی آتونال ۱۲ امتیازی مد بود.

💡 Brubeck came to admire Milhaud so deeply that he named his first son after him.

بروبک چنان عمیقاً میلهاود را تحسین می‌کرد که نام او را بر اولین پسرش گذاشت.

💡 A program note explained how Milhaud composed during exile, turning displacement into buoyant resilience.

در یادداشتی از برنامه توضیح داده شده بود که چگونه میلهود در دوران تبعید آهنگسازی می‌کرد و آوارگی را به انعطاف‌پذیری و نشاط تبدیل می‌کرد.

💡 After a stint in the Army, he resumed his classes at the Mannes School of Music and the New School for Social Research in New York, where he was mentored by French composer Darius Milhaud.

پس از مدتی خدمت در ارتش، او کلاس‌های خود را در مدرسه موسیقی مانس و مدرسه جدید تحقیقات اجتماعی در نیویورک از سر گرفت، جایی که توسط آهنگساز فرانسوی، داریوش میلهاد، راهنمایی شد.

💡 The quartet paired Milhaud with jazz-inflected pieces, a conversation across oceans and rehearsal rooms.

این کوارتت، میلهود را با قطعاتی با حال و هوای جاز همراه کرد، گفتگویی از آن سوی اقیانوس‌ها و اتاق‌های تمرین.

💡 He later studied under French classical composer Darius Milhaud at the Mannes School of Music in New York.

او بعدها در مدرسه موسیقی مانس در نیویورک، زیر نظر آهنگساز کلاسیک فرانسوی، داریوش میلهاد، تحصیل کرد.