Maulmain

💡 A teacher posted photos from Maulmain, where students traded idioms at tea stalls and practiced English while bargaining for fragrant limes and notebooks.

یک معلم عکس‌هایی از مدرسه‌ی مالمین منتشر کرد، جایی که دانش‌آموزان در دکه‌های چای اصطلاحات را رد و بدل می‌کردند و در حالی که برای لیموترش‌های معطر و دفترچه‌های یادداشت چانه می‌زدند، انگلیسی تمرین می‌کردند.

💡 Travelers still call it Maulmain in older guidebooks, recalling teak warehouses, tide-smelling alleys, and sunset ferries sliding quietly across the river.

مسافران هنوز هم در کتاب‌های راهنمای قدیمی‌تر آن را «مالمین» می‌نامند و انبارهای چوب ساج، کوچه‌هایی که بوی جزر و مد می‌دهند و کشتی‌هایی که هنگام غروب آفتاب بی‌صدا از روی رودخانه عبور می‌کنند را به یاد می‌آورند.

💡 My grandmother’s diary mentioned Maulmain sparingly, yet her sketches of pagoda spires and monsoon clouds revealed a complicated, enduring tenderness.

دفتر خاطرات مادربزرگم به ندرت از ماولمین نام می‌برد، با این حال طرح‌های او از مناره‌های بتکده‌ها و ابرهای موسمی، لطافتی پیچیده و ماندگار را آشکار می‌کرد.

💡 Maulmain is a place of great natural beauty.

ماولمین مکانی با زیبایی‌های طبیعی فوق‌العاده است.

💡 In Maulmain there is a prison, which holds over a thousand prisoners, many of whom have been guilty of the worst crimes.

در ماولمین زندانی وجود دارد که بیش از هزار زندانی را در خود جای داده است که بسیاری از آنها مرتکب بدترین جنایات شده‌اند.

💡 Fortunately we had on board Miss Haswell, of the well-known missionary family, who had gone up from Maulmain to Rangoon to see some friends off for America, and was now returning.

خوشبختانه خانم هاسول، از خانواده‌ی مبلغان مذهبی مشهور، که برای بدرقه‌ی برخی از دوستانش به آمریکا از مالمین به رانگون رفته بود و اکنون در حال بازگشت بود، در کشتی ما بود.