Massorete

💡 For textual purposes the Vulgate possesses but little value, since it presupposes a Hebrew original practically identical with the text stereotyped by the Massoretes.

از نظر متنی، ولگاتا ارزش چندانی ندارد، زیرا فرض را بر وجود یک متن اصلی عبری می‌گذارد که عملاً با متنی که ماسورت‌ها کلیشه‌سازی کرده‌اند، یکسان است.

💡 We compared editions marked by a Massorete against modern prints, appreciating how small dots carry enormous interpretive weight.

ما نسخه‌های علامت‌گذاری شده با ماسوره را با چاپ‌های مدرن مقایسه کردیم و دریافتیم که چگونه نقاط کوچک وزن تفسیری عظیمی دارند.

💡 It is to the Massoretes that some attribute the accents which serve to mark at once the punctuation and the accentuation of the Biblical text.

برخی، لهجه‌هایی را که همزمان نقطه‌گذاری و تأکید متن کتاب مقدس را مشخص می‌کنند، به ماسورت‌ها نسبت می‌دهند.

💡 The scribe trained as a Massorete maintained meticulous notes on vowels and cantillation, preserving readings that anchor communities across centuries.

کاتبی که به عنوان یک ماسورت آموزش دیده بود، یادداشت‌های دقیقی از مصوت‌ها و سرودها برداشت می‌کرد و خوانش‌هایی را حفظ می‌کرد که جوامع را در طول قرن‌ها تثبیت می‌کرد.

💡 A lecture on the Massorete tradition emphasized careful transmission, marginal annotations, and conservative innovation balancing clarity with reverence.

یک سخنرانی در مورد سنت ماسورته بر انتقال دقیق، حاشیه‌نویسی‌ها و نوآوری محافظه‌کارانه که وضوح را با احترام متعادل می‌کند، تأکید داشت.

💡 And the same may be said of G. Jahn's theory that some mention of the singing of the three, contained in the original, was expunged by the Massoretes as too wonderful and apocryphal.

و همین را می‌توان در مورد نظریه‌ی جی. یان گفت که برخی از اشارات به آواز خواندن آن سه نفر، که در نسخه اصلی وجود داشته، توسط ماسوریت‌ها به عنوان چیزی بیش از حد شگفت‌انگیز و جعلی حذف شده است.