main verb

💡 Editors hunt the main verb to rescue sentences buried under hedges.

ویراستاران فعل اصلی را شکار می‌کنند تا جملات مدفون در زیر پرچین‌ها را نجات دهند.

💡 The main verb, “disassembling,” registers more gently than, say “tearing down,” and is echoed by “heartwarming.”

فعل اصلی، «جدا کردن»، ملایم‌تر از مثلاً «تخریب کردن» معنا می‌شود و با «دلگرم‌کننده» تکرار می‌شود.

💡 Indeed, the spot in front of the main verb is often the most natural resting place for an adverb.

در واقع، جای قبل از فعل اصلی اغلب طبیعی‌ترین محل برای قرار گرفتن قید است.

💡 In “she is running,” the word “is” functions as a helping verb, carrying tense while the main verb supplies action and meaning.

در جمله‌ی «او در حال دویدن است»، کلمه‌ی «هست» به عنوان یک فعل کمکی عمل می‌کند و زمان جمله را منتقل می‌کند، در حالی که فعل اصلی، عمل و معنا را بیان می‌کند.

💡 Translators choose the right main verb carefully, because tone often rides that single decision.

مترجمان فعل اصلی مناسب را با دقت انتخاب می‌کنند، زیرا لحن اغلب بر آن تصمیم واحد تأثیر می‌گذارد.

💡 Similarly, the allegedly unsplittable verb will execute is not a verb at all but two verbs, the auxiliary verb will and the main verb execute.

به همین ترتیب، فعلِ ظاهراً تجزیه‌ناپذیرِ will execute اصلاً فعل نیست، بلکه از دو فعل تشکیل شده است، فعل کمکی will و فعل اصلی execute.