Maidanek

💡 The nine were all guards at the Maidanek concentration camp in Poland between 1941 and 1944.

این نه نفر همگی نگهبانان اردوگاه کار اجباری مایدانک در لهستان بین سال‌های ۱۹۴۱ تا ۱۹۴۴ بودند.

💡 The exhibit on Maidanek approached memory with solemn clarity, centering testimonies rather than spectacle.

نمایشگاه مایدانک با وضوحی وقار به خاطره نزدیک شد و به جای نمایش، شهادت‌ها را محور قرار داد.

💡 Students studying Maidanek learned respectful archival practices, understanding names are not numbers.

دانش‌آموزانی که در میدانک تحصیل می‌کردند، شیوه‌های محترمانه بایگانی را آموختند و فهمیدند که نام‌ها عدد نیستند.

💡 Historians warned against euphemism when writing about Maidanek, anchoring prose in verifiable detail and empathy.

مورخان هنگام نوشتن درباره میدانک، نسبت به استفاده از حسن تعبیر هشدار دادند و نثر خود را با جزئیات قابل اثبات و همدلی همراه کردند.

💡 In 1981, I reported the end of the last big war crimes trial, of nine defendants who worked at the Maidanek death camp where 250,000 people were killed.

در سال ۱۹۸۱، من پایان آخرین محاکمه بزرگ جنایات جنگی، شامل نه متهم که در اردوگاه مرگ میدانک، جایی که ۲۵۰ هزار نفر کشته شدند، کار می‌کردند را گزارش دادم.

💡 This required the creation of six giant extermination camps in Poland: Auschwitz, Treblinka, Maidanek, Chelmno, Belzec, Sobibor.

این امر مستلزم ایجاد شش اردوگاه مرگ عظیم در لهستان بود: آشویتس، تربلینکا، مایدانک، خلمنو، بلزک، سوبیبور.