letter of marque

💡 Exhibits showcased a letter of marque, its calligraphy ornate, reminding visitors how governments outsourced naval aggression to ambitious entrepreneurs.

نمایشگاه‌ها، حروف چاپی مارکی را به نمایش گذاشتند که خوشنویسی آن مزین شده بود و به بازدیدکنندگان یادآوری می‌کرد که چگونه دولت‌ها، تهاجم دریایی را به کارآفرینان جاه‌طلب واگذار می‌کردند.

💡 He was known to have letters of marque, which sanctioned him to rob enemy ships, but he did not have them at the time of his capture.

گفته می‌شد که او مجوز سرقت از کشتی‌های دشمن را داشته است، اما در زمان دستگیری چنین مجوزی نداشت.

💡 Debates about a revived letter of marque surface periodically in fiction, exploring ethics of sanctioned vigilantism in spacefaring economies.

بحث‌هایی درباره احیای مجدد قانون منع استفاده از نام مستعار، به صورت دوره‌ای در داستان‌ها مطرح می‌شود و به بررسی اخلاق خودسری‌های مجاز در اقتصادهای فضایی می‌پردازد.

💡 A letter of marque historically authorized private ships to seize enemy vessels, blurring lines between commerce and warfare on contested seas.

یک مجوز قانونی که از نظر تاریخی به کشتی‌های خصوصی اجازه توقیف کشتی‌های دشمن را می‌داد، مرزهای بین تجارت و جنگ را در دریاهای مورد مناقشه محو می‌کرد.

💡 The document explicitly gives the legislative branch the power “to declare war, grant letters of marque and reprisal, and make rules concerning captures on land and water.”

این سند صراحتاً به قوه مقننه اختیار «اعلام جنگ، صدور مجوز اقدام تلافی‌جویانه و وضع قوانین مربوط به تصرفات در خشکی و دریا» را می‌دهد.

💡 Constitution specifically provides for letters of marque for authorized private entities to take such actions.

قانون اساسی به طور خاص مجوز لازم را برای انجام چنین اقداماتی برای نهادهای خصوصی مجاز فراهم می‌کند.