Legco

💡 A prominent opposition lawmaker, the 67-year-old helped set up the now disbanded opposition Civic Party in 2006 and by 2012 she had won a seat in LegCo.

این زن ۶۷ ساله، یکی از نمایندگان برجسته مخالف دولت، در سال ۲۰۰۶ به تأسیس حزب مدنی، که اکنون منحل شده است، کمک کرد و تا سال ۲۰۱۲ توانست یک کرسی در مجلس قانونگذاری به دست آورد.

💡 The city's chief executive John Lee had backed this bill and urged LegCo to pass it, warning that a rejection would violate Hong Kong's rule of law and bring about "serious consequences".

جان لی، مدیر اجرایی شهر، از این لایحه حمایت کرده و از شورای قانونگذاری خواسته بود که آن را تصویب کند و هشدار داده بود که رد آن، حاکمیت قانون هنگ کنگ را نقض کرده و "عواقب جدی" به همراه خواهد داشت.

💡 Journalists covering Legco learned to pack patience, chargers, and snacks—the holy trinity of long legislative days.

روزنامه‌نگارانی که لگکو را پوشش می‌دادند، یاد گرفتند که صبر، شارژر و تنقلات - سه‌گانه مقدس روزهای طولانی قانونگذاری - را با خود همراه داشته باشند.

💡 Debates inside Legco shaped housing policy; outside, residents measured success by rent and commute times.

بحث‌ها در داخل لگکو، سیاست مسکن را شکل می‌داد؛ در خارج، ساکنان موفقیت را با اجاره بها و زمان رفت و آمد می‌سنجیدند.

💡 Mr Lau and Mr Chow were among hundreds who stormed LegCo and spray-painted Hong Kong's emblem in what became a pivotal moment in the 2019 protests.

آقای لاو و آقای چو از جمله صدها نفری بودند که به شورای قانونگذاری هنگ کنگ حمله کردند و در لحظه‌ای که به لحظه‌ای سرنوشت‌ساز در اعتراضات سال ۲۰۱۹ تبدیل شد، نماد هنگ کنگ را با اسپری رنگ کردند.

💡 Protesters filled the square outside Legco, chanting for transparency while umbrellas blossomed against rain and cameras.

معترضان میدان بیرون لگکو را پر کرده بودند و در حالی که چترها در برابر باران و دوربین‌ها باز می‌شدند، شعار شفافیت سر می‌دادند.