Khelat

💡 Folk songs from Khelat carry memories of migrations, markets, and mountain weather.

ترانه‌های عامیانه‌ی خلات، خاطرات مهاجرت‌ها، بازارها و آب و هوای کوهستان را در خود جای داده‌اند.

💡 Between the valley and British territory, the lands of the Khan of Khelat are interposed in one direction, and numerous robber-tribes—Kakers, Murrees, Bhoogtees—in another.

بین دره و قلمرو بریتانیا، سرزمین‌های خان خلات در یک جهت و قبایل دزد متعدد - کاکرها، موری‌ها، بوگتی‌ها - در جهت دیگر قرار گرفته‌اند.

💡 Mar Gauriel, handsomely dressed in red, with a khelat or "coat of honour" given him by the Shah over his usual clothes, looked as blithe and handsome as a suitor should.

مار گوریل، با لباسی قرمز و زیبا، و خلعتی یا «نشان افتخار» که شاه روی لباس‌های معمولش به او داده بود، به همان اندازه که یک خواستگار باید خوش‌قیافه و خوش‌قیافه به نظر می‌رسید.

💡 Among the new arrivals was the Khan of Khelat, an intelligent but savage-looking chief, with eyes all about him.

در میان تازه واردان، خان خلات، رئیسی باهوش اما وحشی با چشمانی خیره به اطراف، حضور داشت.

💡 Travelogues mention Khelat as a gateway across stark hills, caravans pausing where fort walls once commanded routes.

سفرنامه‌ها از خلات به عنوان دروازه‌ای برای عبور از تپه‌های خشن یاد می‌کنند، جایی که کاروان‌ها در جایی که دیوارهای قلعه زمانی مسیرها را کنترل می‌کردند، توقف می‌کردند.

💡 Its ancient Armenian name of Khelat is altogether unknown to its present inhabitants.

نام ارمنی باستانی آن، خلات، برای ساکنان فعلی آن کاملاً ناشناخته است.