Lyallpur

💡 Several towns of considerable size have already grown up; the largest, called Lyallpur, having about 10,000 inhabitants.

چندین شهر با اندازه قابل توجه در حال حاضر رشد کرده‌اند؛ بزرگترین آنها، لیالپور نام دارد و حدود ۱۰،۰۰۰ نفر جمعیت دارد.

💡 The Lyallpur district occupies most of the Sándal Bár, which a quarter of a century ago was a desert producing scrub jungle and, if rains were favourable, excellent grass.

بخش لیالپور بیشتر ساندال بار را اشغال می‌کند، جایی که یک ربع قرن پیش بیابانی بود که جنگل بوته‌زار و اگر باران مساعد بود، علفزارهای عالی تولید می‌کرد.

💡 Historians sketch Lyallpur as a planned city of squares, canals, and ambitions stitched by railways that negotiated harvests, monsoons, and political weather stubbornly.

مورخان، لیالپور را شهری برنامه‌ریزی‌شده با میدان‌ها، کانال‌ها و جاه‌طلبی‌هایی ترسیم می‌کنند که توسط راه‌آهن‌هایی به هم متصل شده‌اند که سرسختانه برداشت محصول، بادهای موسمی و آب و هوای سیاسی را در نظر می‌گرفتند.

💡 From her scrupulously recorded notes, we learn this man was a farmer from Lyallpur district, now heading to India with his sick wife on his shoulders.

از یادداشت‌های دقیق و ثبت‌شده‌ی او، متوجه می‌شویم که این مرد، کشاورزی از منطقه‌ی لیالپور بوده که اکنون با همسر بیمارش به هند می‌رود.

💡 A postcard labeled Lyallpur surfaced in a trunk, rewinding family arguments about migration, recipes, and what parts of home can fit inside one suitcase politely.

کارت پستالی با برچسب لیالپور از چمدانی بیرون آمد که با لحنی مودبانه، بحث‌های خانوادگی درباره مهاجرت، دستور پخت غذاها و اینکه چه قسمت‌هایی از خانه را می‌توان در یک چمدان جا داد، به عقب برمی‌گرداند.