Keynesianism

💡 Not only has Keynesianism prevailed in the world of academic ideas but also in the world of economic policy.

کینزگرایی نه تنها در دنیای ایده‌های دانشگاهی، بلکه در دنیای سیاست اقتصادی نیز غالب بوده است.

💡 The textbook warned against caricaturing Keynesianism as one lever; context determines which tools matter.

این کتاب درسی نسبت به کاریکاتوری جلوه دادن کینزگرایی به عنوان یک اهرم هشدار می‌داد؛ زمینه تعیین می‌کند که کدام ابزارها مهم هستند.

💡 But even those scant mentions committed the Democratic Party to a postwar program of economic Keynesianism.

اما حتی همین اشاره‌های اندک، حزب دموکرات را به برنامه‌ی کینزگرایی اقتصادی پس از جنگ متعهد کرد.

💡 Contemporary Keynesianism coexists with central‑bank activism, a division of labor still argued about in faculty lounges.

کینزگرایی معاصر با کنشگری بانک مرکزی همزیستی دارد، تقسیم کاری که هنوز در سالن‌های اساتید مورد بحث است.

💡 Experience with such policies from 1965 to 1990 killed naïve Keynesianism among academics.

تجربه چنین سیاست‌هایی از سال ۱۹۶۵ تا ۱۹۹۰، کینزگرایی ساده‌لوحانه را در میان دانشگاهیان از بین برد.

💡 Postwar Keynesianism built highways and schools, then hit turbulence during stagflation, prompting revisions rather than total abandonment.

کینزگرایی پس از جنگ، بزرگراه‌ها و مدارس را ساخت، سپس در دوران رکود تورمی با تلاطم مواجه شد و به جای کنار گذاشتن کامل، باعث تجدیدنظرهایی شد.