keyboard warrior

💡 The thing is, it is easier to be a keyboard warrior than it is to get into in-person confrontations.

مسئله این است که جنگیدن با کیبورد آسان‌تر از درگیر شدن در درگیری‌های حضوری است.

💡 The keyboard warrior demanded nuance from strangers, then refused to read links, a mismatch that turned dialogue into calories burned without nourishment.

جنگجوی کیبورد از غریبه‌ها نکات ظریف می‌خواست، سپس از خواندن لینک‌ها امتناع می‌کرد، عدم تطابقی که دیالوگ‌ها را به کالری‌های سوزانده شده بدون تغذیه تبدیل می‌کرد.

💡 Back home afterward, reviewing things 15 different times in slow motion like so many keyboard warrior referees, I’ve downgraded my initial opinion somewhat.

بعد از آن به خانه برگشتم، و مثل خیلی از داوران حرفه‌ایِ اهل کیبورد، ۱۵ بار مختلف را با حرکت آهسته مرور کردم، و تا حدودی نظر اولیه‌ام را تعدیل کردم.

💡 We invited a notorious keyboard warrior to a community meeting; face‑to‑face, he listened, softened, and even volunteered for cleanup duty.

ما یک جنگجوی بدنام کیبوردباز را به یک جلسه عمومی دعوت کردیم؛ او رو در رو گوش داد، نرم شد و حتی داوطلب شد تا نظافت را انجام دهد.

💡 Brands learned to ignore the occasional keyboard warrior while responding generously to sincere questions that actually help other customers.

برندها یاد گرفتند که از درگیری‌های گاه‌به‌گاه با صفحه‌کلید چشم‌پوشی کنند و در عین حال سخاوتمندانه به سوالات صادقانه‌ای که در واقع به سایر مشتریان کمک می‌کند، پاسخ دهند.

💡 "Conor McGregor wants to come in and make a joke out of our art form… he can see me on stage but he's too shook to do that, he'd rather hide up in his gold palace and be a keyboard warrior."

«کانر مک‌گرگور می‌خواهد بیاید و از هنر ما شوخی کند... او می‌تواند من را روی صحنه ببیند اما آنقدر می‌لرزد که نمی‌تواند این کار را انجام دهد، ترجیح می‌دهد در قصر طلایی‌اش پنهان شود و یک جنگجوی کیبوردی باشد.»