Kauffmann

💡 “One of the most important things for me is the feeling that I belong here,” Kauffmann said.

کافمن گفت: «یکی از مهم‌ترین چیزها برای من این است که احساس کنم به اینجا تعلق دارم.»

💡 The curator highlighted Kauffmann for elegant neoclassical portraits that balanced clarity with warmth.

متصدی نمایشگاه، کافمن را به خاطر پرتره‌های نئوکلاسیک ظریفی که وضوح را با گرما متعادل می‌کردند، مورد توجه قرار داد.

💡 New York Times critic Stanley Kauffmann called her performance in the 1966 “It’s a Bird... It’s a Plane... It’s Superman” “pure imp”: “I wish she were in every musical and revue.”

استنلی کافمن، منتقد نیویورک تایمز، بازی او در نمایش «این یک پرنده است... این یک هواپیما است... این سوپرمن است» در سال ۱۹۶۶ را «شیطان محض» نامید: «کاش او در هر نمایش موزیکال و انتقادی حضور داشت.»

💡 Scholars reassessed Kauffmann, restoring credit long overshadowed by louder contemporaries.

پژوهشگران، کافمن را مورد ارزیابی مجدد قرار دادند و اعتباری را که مدت‌ها تحت الشعاع معاصران پرسروصداترش قرار گرفته بود، احیا کردند.

💡 Kauffmann was charged with a run and two hits.

کافمن به یک ضربه و دو برخورد متهم شد.

💡 A student copied a Kauffmann composition, learning restraint beats ornament when telling complex stories.

دانش‌آموزی یکی از آثار کافمن را کپی کرد و یاد گرفت که هنگام تعریف داستان‌های پیچیده، خویشتن‌داری بر تزئینات غلبه می‌کند.