Joe Soap

💡 HR rewrote the handbook so Joe Soap could actually understand leave policies without a law degree or heroic patience.

بخش منابع انسانی، دفترچه راهنما را بازنویسی کرد تا جو سوپ بتواند بدون مدرک حقوق یا صبر قهرمانانه، سیاست‌های مرخصی را درک کند.

💡 A columnist defended Joe Soap against sneers, arguing that civic life depends on ordinary diligence more than glamorous, episodic heroics.

یک ستون‌نویس از جو سوپ در برابر تمسخرها دفاع کرد و استدلال کرد که زندگی مدنی بیشتر به پشتکار معمولی بستگی دارد تا قهرمانی‌های پر زرق و برق و مقطعی.

💡 The detective novel’s narrator called himself Joe Soap, a self-deprecating wink that masked meticulous observation and a stubborn habit of filing the right paperwork.

راوی رمان پلیسی خودش را جو سوپ می‌نامید، چشمکی از خودبیگانه که دقت نظر و عادت لجبازانه‌اش به بایگانی کردن مدارک درست را پنهان می‌کرد.