Joe College

💡 As he demonstrated in “Joe College” and “Election,” he knows how to capture the hilarious contradictions of teenagers.

همانطور که در «کالج جو» و «انتخابات» نشان داده، او می‌داند چگونه تناقضات خنده‌دار نوجوانان را به تصویر بکشد.

💡 Career services reminded Joe College that internships require humility and calendars, not just hoodies and cleverness.

خدمات شغلی به کالج جو یادآوری کرد که کارآموزی به فروتنی و تقویم نیاز دارد، نه فقط هودی و زیرکی.

💡 The ad mocked Joe College, then ironically used campus nostalgia to sell credit cards with fees hiding in footnotes.

این تبلیغ کالج جو را مسخره می‌کرد، سپس به طرز طعنه‌آمیزی از نوستالژی دانشگاه برای فروش کارت‌های اعتباری استفاده می‌کرد که هزینه‌ها در پاورقی‌ها پنهان شده بودند.

💡 Some of his earliest works, like “Bad Haircut” and “Joe College,” were semi-autobiographical coming-of-age stories about suburban boys on the cusp of adulthood.

برخی از اولین آثار او، مانند «مدل موی بد» و «کالج جو»، داستان‌های نیمه‌خودزندگی‌نامه‌ای درباره بلوغ پسران حومه شهر در آستانه بزرگسالی بودند.

💡 He previously worked at St. Joe College in Rensselaer before it closed following last school year.

او پیش از تعطیلی کالج سنت جو در رنسلیر پس از سال تحصیلی گذشته، در این کالج کار می‌کرد.

💡 A novelist followed Joe College through cafeteria politics, revealing how ambition and insecurity brew in fluorescent light.

یک رمان‌نویس، جو کالج را در جریان سیاست‌های کافه‌تریا دنبال کرد و نشان داد که چگونه جاه‌طلبی و ناامنی در نور فلورسنت ایجاد می‌شود.