Jacobite

💡 Dyed-in-the-wool Jacobites survive mainly among Americans who attend Highland games and enroll their children in bagpipe classes.

ژاکوبایت‌های رنگ‌پریده عمدتاً در میان آمریکایی‌هایی باقی مانده‌اند که در بازی‌های هایلند شرکت می‌کنند و فرزندان خود را در کلاس‌های نی‌انبان ثبت‌نام می‌کنند.

💡 A guide explained Jacobite sympathies through songs, tartans, and whispered toasts, artifacts of loyalty surviving long after battle smoke cleared.

یک راهنما، همدردی‌های یعقوبی‌ها را از طریق آوازها، پارچه‌های شطرنجی و زمزمه‌های شادی، که یادگارهایی از وفاداری بودند که مدت‌ها پس از فروکش کردن دود جنگ باقی مانده بودند، توضیح داد.

💡 The Jacobites are mentioned, but most of the political machinations involve interclan jockeying.

از یعقوبیان نام برده شده است، اما بیشتر دسیسه‌های سیاسی شامل دسیسه‌های بین طایفه‌ای است.

💡 A curator described how Jacobite glassmakers tucked messages into decoration—white roses, oak leaves—so politics could be sipped discreetly.

یک متصدی موزه توضیح داد که چگونه شیشه‌گران دوره ژاکوبیت پیام‌ها را در تزئینات - گل‌های رز سفید، برگ‌های بلوط - جای می‌دادند تا سیاست بتواند با احتیاط نوشیده شود.

💡 The novel placed a Jacobite courier on a moor at twilight, where allegiance looked like a warm cloak against unforgiving weather.

رمان، پیکی از فرقه‌ی یعقوبی را در گرگ و میش هوا در دشتی پست قرار می‌دهد، جایی که وفاداری همچون ردایی گرم در برابر آب و هوای سخت به نظر می‌رسید.

💡 The Jacobite chugs along at a 50-mile-per-hour clip, taking riders through some of Scotland's most iconic landscapes.

قطار جاکوبیت با سرعت ۸۰ کیلومتر در ساعت حرکت می‌کند و مسافران را از میان برخی از نمادین‌ترین مناظر اسکاتلند عبور می‌دهد.