interstadial

💡 It was a mild period in an ice age called an interstadial, when temperatures were warm enough for there to be flowing rivers and streams in the area.

این یک دوره معتدل در عصر یخبندان به نام interstadial بود، زمانی که دما به اندازه کافی گرم بود تا رودخانه‌ها و نهرهای جاری در منطقه وجود داشته باشد.

💡 A longer interstadial fostered forests, whose charcoal records in caves tell stories of lightning and feasts, hunters and winters that hurt less than the ones before.

جنگل‌های میان‌رشته‌ایِ طولانی‌تری که زغال‌هایشان در غارها داستان‌هایی از رعد و برق و ضیافت‌ها، شکارچیان و زمستان‌هایی را روایت می‌کند که کمتر از زمستان‌های قبل درد دارند.

💡 Geologists distinguish interstadial phases from full interglacials, teaching humility about scales: centuries can soften conditions without rewriting the planet’s broader mood.

زمین‌شناسان فازهای بین یخچالی را از دوره‌های بین یخچالی کامل متمایز می‌کنند و فروتنی در مورد مقیاس‌ها را می‌آموزند: قرن‌ها می‌توانند شرایط را ملایم‌تر کنند بدون اینکه حال و هوای کلی سیاره را از نو بنویسند.

💡 Crucially, both the standard Greenland and the merged Greenland-Cariaco time scales show that interstadial warming was associated with megafaunal genetic transitions.

نکته‌ی مهم این است که هم مقیاس زمانی استاندارد گرینلند و هم مقیاس زمانی ادغام‌شده‌ی گرینلند-کاریاکو نشان می‌دهند که گرمایش بین‌دوره‌ای با گذارهای ژنتیکی مگافونال مرتبط بوده است.

💡 Museum timelines now mark interstadial windows so visitors grasp why artifacts cluster when weather briefly welcomed risk and travel.

جدول‌های زمانی موزه اکنون پنجره‌های بینابینی را مشخص می‌کنند تا بازدیدکنندگان بفهمند که چرا آثار باستانی در زمانی که هوا برای مدت کوتاهی از خطر و سفر استقبال می‌کرد، در کنار هم قرار می‌گیرند.

💡 But the more likely explanation, says Dalen, is that the massive change in climate during the Bølling–Allerød interstadial drove the rhino into oblivion.

اما به گفته‌ی دالن، محتمل‌ترین توضیح این است که تغییر عظیم آب و هوا در طول دوره‌ی بین‌ستادیال بولینگ-آلرود، کرگدن‌ها را به ورطه‌ی نابودی کشانده است.