in personam

💡 Obligation, the Roman term, meaning the relation of the parties to what the analytical jurists have called a right in personam is an exotic in our law in that sense.

تعهد، اصطلاح رومی، به معنای رابطه طرفین با چیزی که حقوقدانان تحلیلی آن را حق شخصی نامیده‌اند، در حقوق ما به این معنا امری عجیب و غریب است.

💡 The court exercised jurisdiction in personam over the defendant, because business activities created substantial connections with the forum state.

دادگاه شخصاً صلاحیت خود را بر متهم اعمال کرد، زیرا فعالیت‌های تجاری او ارتباطات قابل توجهی با «کشور محل دادگاه» ایجاد کرده بود.

💡 Students contrasted judgments in rem with in personam remedies during exams.

دانشجویان در طول امتحانات، قضاوت‌ها را در مورد راه‌حل‌های شخصی با قضاوت‌های مربوط به حافظه‌ی پنهان مقایسه کردند.

💡 An injunction in personam compelled the company to cease specific conduct, rather than seizing property or canceling licenses.

حکم غیابی، شرکت را مجبور به توقف رفتار خاص کرد، نه توقیف اموال یا لغو مجوزها.

💡 Students contrasted actions in personam with proceedings aimed at property, noting different remedies, notices, and constitutional safeguards.

دانشجویان، دعاوی حضوری را با دعاوی مربوط به اموال مقایسه کردند و به راه‌حل‌ها، اخطارها و ضمانت‌های قانونی متفاوت اشاره کردند.

💡 In modern times, thinking, whether he knows it or not, in terms of natural rights and by derivation of legal rights, the analytical jurist speaks of rights in personam.

در دوران مدرن، حقوقدان تحلیلی، چه بداند چه نداند، با در نظر گرفتن حقوق طبیعی و با استنتاج حقوق قانونی، از حقوق به صورت شخصی سخن می‌گوید.