humour

💡 The essay argued that humour is cultural infrastructure, easing frictions that policy can only partially address.

این مقاله استدلال می‌کرد که طنز زیرساخت فرهنگی است و اصطکاک‌هایی را که سیاست تنها می‌تواند تا حدی به آنها بپردازد، کاهش می‌دهد.

💡 "It's all about sense of humour," she says.

او می‌گوید: «همه چیز به حس شوخ‌طبعی مربوط می‌شود.»

💡 British humour loves understatement; Americans sometimes miss the punchline while waiting for a drumroll that never arrives.

طنز بریتانیایی عاشق کم‌گویی است؛ آمریکایی‌ها گاهی اوقات در انتظار غرشی که هرگز از راه نمی‌رسد، اصل مطلب را از دست می‌دهند.

💡 "Ireland and the UK are so vastly different in their sense of humour and their references."

«ایرلند و بریتانیا از نظر حس شوخ‌طبعی و ارجاعاتشان تفاوت‌های زیادی با هم دارند.»

💡 She used dark humour to process night-shift stories, a coping strategy colleagues respected even when outsiders flinched.

او از طنز تلخ برای پردازش داستان‌های شیفت شب استفاده می‌کرد، استراتژی‌ای که همکاران حتی وقتی افراد غریبه از آن شانه خالی می‌کردند، به آن احترام می‌گذاشتند.

💡 He might even develop a sense of humour!

او حتی ممکن است حس شوخ طبعی پیدا کند!