house lights

💡 A dozen songs in, the house lights went up, Carti left the stage and the screens told fans to back up, now in an effort to stop the crowd from pushing forward and crushing each other.

دوازده آهنگ پخش شد، چراغ‌های سالن روشن شد، کارتی صحنه را ترک کرد و صفحه نمایش‌ها به هواداران گفتند که عقب بروند، حالا برای جلوگیری از اینکه جمعیت به جلو هل داده و یکدیگر را له کنند.

💡 “House lights up,” the 43-year-old singer said in a video shared to TikTok.

این خواننده ۴۳ ساله در ویدئویی که در تیک تاک به اشتراک گذاشته بود، گفت: «خانه روشن می‌شود.»

💡 The stagehand tugged a stubborn curtain while the house lights dimmed.

در حالی که چراغ‌های سالن کم نور می‌شدند، کارگر صحنه پرده‌ی سفت و سختی را کشید.

💡 After bows, raising house lights invites community, transforming audience and actors back into neighbors comparing weather and wonder.

پس از تعظیم، روشن کردن چراغ‌های خانه، اجتماع را دعوت می‌کند و تماشاگران و بازیگران را به همسایگانی تبدیل می‌کند که آب و هوا و شگفتی‌ها را با هم مقایسه می‌کنند.

💡 The stage manager called for house lights at half, giving latecomers mercy and ushers room to work miracles politely.

مدیر صحنه چراغ‌های سالن را برای نیمه‌شب روشن کرد و به کسانی که دیر رسیده بودند رحم کرد و به راهنماها اجازه داد تا مودبانه معجزه کنند.

💡 When the house lights dimmed, the chatter collapsed into hush, a collective breath that theaters choreograph as carefully as cues.

وقتی چراغ‌های سالن کم‌سو شدند، پچ‌پچ‌ها در سکوت فرو رفتند، نفسی جمعی که تئاترها با دقتی مثال‌زدنی طراحی می‌کنند.