heavy oxygen

💡 Samples from a 3.24-billion-year-old chunk of oceanic crust left on Australia’s mainland were far richer in a heavy oxygen isotope than the present-day oceans.

نمونه‌هایی از یک تکه پوسته اقیانوسی ۳.۲۴ میلیارد ساله که در سرزمین اصلی استرالیا باقی مانده است، ایزوتوپ اکسیژن بسیار غنی‌تری نسبت به اقیانوس‌های امروزی دارند.

💡 In addition to being one of the oldest meteorites ever discovered, it is also the only meteorite that contains cosmic symplectite — or very heavy oxygen isotopes.

این شهاب‌سنگ علاوه بر اینکه یکی از قدیمی‌ترین شهاب‌سنگ‌های کشف‌شده تاکنون است، تنها شهاب‌سنگی است که حاوی سیمپلکتیت کیهانی - یا ایزوتوپ‌های اکسیژن بسیار سنگین - است.

💡 Paleoclimatologists analyze heavy oxygen ratios in shells to reconstruct temperatures that predate thermometers by cheerful millennia.

دیرینه‌اقلیم‌شناسان نسبت‌های سنگین اکسیژن را در پوسته‌ها تجزیه و تحلیل می‌کنند تا دماهایی را که هزاران سال پیش از دماسنج‌ها وجود داشته‌اند، بازسازی کنند.

💡 Breath tests using heavy oxygen can track metabolic rates without turning volunteers into lab furniture.

آزمایش‌های تنفسی با استفاده از اکسیژن غلیظ می‌توانند نرخ سوخت و ساز بدن را بدون تبدیل داوطلبان به اثاثیه آزمایشگاهی ردیابی کنند.

💡 In synthesis, swapping heavy oxygen confirms mechanisms, a quiet detective trick hidden inside mass spectra.

در سنتز، مبادله اکسیژن سنگین مکانیسم‌ها را تأیید می‌کند، یک ترفند کارآگاهی آرام که در طیف‌های جرمی پنهان است.

💡 These can arise on land when water interacts with rock to form clays; when the clays get melted down, zircons that form from the magma can inherit the heavy oxygen isotope signature.

این‌ها می‌توانند در خشکی، زمانی که آب با سنگ‌ها واکنش می‌دهد و رس تشکیل می‌دهد، ایجاد شوند؛ وقتی رس‌ها ذوب می‌شوند، زیرکن‌هایی که از ماگما تشکیل می‌شوند، می‌توانند امضای ایزوتوپ سنگین اکسیژن را به ارث ببرند.