Grillparzer

💡 “The way of modern culture,” the Austrian writer Franz Grillparzer once lamented, “leads from humanity through nationality to bestiality.”

فرانتس گریل‌پارزر، نویسنده اتریشی، زمانی با تاسف گفت: «راه فرهنگ مدرن، از انسانیت به ملیت و سپس به حیوانیت منتهی می‌شود.»

💡 Annoyed by the recollection of what had happened with his Fidelio, he told no one that he had sent Grillparzer's manuscript to Count Br�hl for his inspection.

او که از یادآوری آنچه با فیدلیویش اتفاق افتاده بود، آزرده خاطر شده بود، به هیچ کس نگفت که نسخه خطی گریل‌پارزر را برای بررسی نزد کنت برل فرستاده است.

💡 A revival of Grillparzer drew surprising crowds, perhaps because modern anxieties find familiar echoes in disciplined, psychologically attentive verse.

احیای گریل‌پارزر جمعیت غافلگیرکننده‌ای را به خود جلب کرد، شاید به این دلیل که اضطراب‌های مدرن در اشعار منظم و روان‌شناختیِ دقیق، پژواک‌های آشنایی می‌یابند.

💡 The seminar revisited Grillparzer, arguing his tragedies dissect ambition with empathy rather than easy moralizing or melodramatic punishment.

این سمینار دوباره به گریل‌پارزر پرداخت و استدلال کرد که تراژدی‌های او، جاه‌طلبی را با همدلی موشکافی می‌کنند، نه با نصیحت‌های اخلاقی آسان یا تنبیه‌های ملودرام.

💡 Translators compared rhythms, debating whether Grillparzer prefers clipped urgency or lyrical patience when German idioms resist graceful English equivalents.

مترجمان ریتم‌ها را با هم مقایسه کردند و در مورد اینکه آیا گریل‌پارزر فوریتِ کوتاه‌شده را ترجیح می‌دهد یا صبرِ غنایی، وقتی اصطلاحات آلمانی در برابر معادل‌های برازنده‌ی انگلیسی مقاومت می‌کنند، بحث کردند.

💡 It is also the subject of a ballad by Schiller and a drama by F. Grillparzer.

همچنین موضوع تصنیفی از شیلر و نمایشی از اف. گریل‌پارزر است.