Flecker

💡 a quiet sun-fleckered spot beneath a tall elm

نقطه‌ای آرام و آفتاب‌گیر زیر درخت نارون بلندی

💡 Our seminar paired Flecker with contemporaries, tracing how cosmopolitan fantasies collided with empires, rail timetables, and the price of oranges hauled inland by stubborn donkeys.

سمینار ما، فلکر را در کنار معاصرانش قرار داد و بررسی کرد که چگونه فانتزی‌های جهان‌شهری با امپراتوری‌ها، جدول زمانی قطارها و قیمت پرتقال‌هایی که توسط الاغ‌های لجباز به داخل کشور حمل می‌شدند، برخورد کردند.

💡 In the anthology’s preface, Flecker appears as a restless traveler, a poet whose lines taste of harbors, incense, and arguments about beauty whispered under unreliable lamps.

در مقدمه‌ی این گلچین، فلکر در نقش مسافری بی‌قرار ظاهر می‌شود، شاعری که ابیاتش طعم بندرگاه‌ها، عود و بحث‌هایی درباره‌ی زیبایی را می‌دهد که زیر چراغ‌های غیرقابل اعتماد زمزمه می‌شوند.

💡 But Flecker says that when he saw the wreck in 2013, “the entire hull had been ripped apart” by looters.

اما فلکر می‌گوید وقتی در سال ۲۰۱۳ لاشه کشتی را دید، «کل بدنه توسط غارتگران تکه تکه شده بود».

💡 He also became a good friend of a young diplomat named James Elroy Flecker, author of that wonderfully “Oriental” poem “The Golden Journey to Samarkand.”

او همچنین با دیپلمات جوانی به نام جیمز الروی فلکر، نویسنده‌ی شعر فوق‌العاده «شرقی» «سفر طلایی به سمرقند»، دوست صمیمی شد.

💡 A singer set Flecker to music, revealing rhythms hiding in vowels that ordinary readings sometimes flatten into polite, museum-safe shadows.

یک خواننده برای فلکر موسیقی ساخت و ریتم‌هایی را آشکار کرد که در مصوت‌ها پنهان بودند، مصوت‌هایی که گاهی در خوانش‌های معمولی به سایه‌هایی مودبانه و بی‌خطر برای موزه تبدیل می‌شوند.