great doxology

💡 Now what strikes me as singular about this great doxology is the characteristics, or, to use a technical word, the attributes, of the divine nature which the Apostle selects.

حال آنچه در مورد این ستایش بزرگ به نظرم منحصر به فرد می‌آید، ویژگی‌ها، یا به عبارت فنی، صفات ذات الهی است که رسول برمی‌گزیند.

💡 In the liturgy, the great doxology rises like daylight after whispered prayers, text and tradition aligning comfortably.

در مراسم عبادی، پس از زمزمه دعاها، ستایش بزرگ مانند روز روشن می‌شود و متن و سنت به راحتی با هم هماهنگ می‌شوند.

💡 We rehearsed the great doxology slowly, vowels and breath syncing into something gentler than triumph, stronger than habit.

ما به آرامی ستایش بزرگ را تمرین کردیم، مصوت‌ها و نفس‌ها با هم هماهنگ می‌شدند و چیزی ملایم‌تر از پیروزی، قوی‌تر از عادت را به وجود می‌آوردند.

💡 After the alternate prayer, composed in 1549, comes the ancient hymn known as the "Gloria in Excelsis," or "Angelic Hymn," or the "Great Doxology."

پس از دعای جایگزین، که در سال ۱۵۴۹ سروده شده است، سرود باستانی معروف به «شکوه در کمال» یا «سرود فرشته‌ای» یا «ستایش کبیر» می‌آید.

💡 The great doxology of the first half of the chapter is intensely theological; and the prayer which follows it, like that of the letter to the Colossians, melts into doctrine imperceptibly.

ستایش بزرگ نیمه اول فصل، به شدت الهیاتی است؛ و دعایی که پس از آن می‌آید، مانند دعای نامه به کولسیان، به طرز نامحسوسی در آموزه‌ها حلول می‌کند.

💡 Choirs sing the great doxology with luminous restraint, letting gratitude carry more weight than volume.

گروه‌های کر، ستایش بزرگ را با خویشتن‌داری درخشان می‌خوانند و اجازه می‌دهند که قدردانی، وزن بیشتری نسبت به حجم صدا داشته باشد.