Kaddish

💡 The congregation rose for Kaddish, a prayer holding memory and resolve without naming death directly.

جماعت برای کادیش قیام کردند، دعایی که بدون اشاره مستقیم به مرگ، یاد و خاطره و عزم راسخ را در خود جای می‌دهد.

💡 The Republican Guard’s orchestra will play the “Kaddish” by French composer Maurice Ravel, written in 1914 based on a traditional Hebrew melody.

ارکستر گارد جمهوری‌خواه قطعه «کادیش» اثر آهنگساز فرانسوی موریس راول را که در سال ۱۹۱۴ بر اساس یک ملودی سنتی عبری نوشته شده است، خواهد نواخت.

💡 Writers describe saying Kaddish as both personal and communal, a rhythm that steadies grief while life keeps moving.

نویسندگان، گفتن کدیش را هم شخصی و هم جمعی توصیف می‌کنند، ریتمی که در عین حال که زندگی در جریان است، غم را آرام می‌کند.

💡 Friends recited Kaddish together on a windy hill, voices weaving comfort from ancient syllables.

دوستان با هم در تپه‌ای بادخیز، کَدیش می‌خواندند، صداهایی که از هجاهای باستانی آرامش می‌بخشیدند.

💡 This tour de force contains an hour’s worth of haunting, intertwining phrases that feel like a combination of Requiem and Kaddish.

این اثر بی‌نظیر شامل یک ساعت عبارات به‌یادماندنی و در هم تنیده است که حسی شبیه ترکیبی از رکوئیم و کَدیش دارد.

💡 Soprano Vida Mikneviciute imparts a similar tone to Kuprevicius’s “Kaddish” and to excerpts from Weinberg’s “Jewish Songs.”

ویدا میکنِویچیوت، خواننده سوپرانو، لحنی مشابه «کادیش» کوپرویسیوس و گزیده‌هایی از «ترانه‌های یهودی» واینبرگ دارد.