Glennie

💡 A masterclass video featured Glennie exploring silence as texture, reminding percussionists that listening shapes music as decisively as sticks, mallets, or wrists ever could.

یک ویدیوی مسترکلاس، گلنی را نشان می‌داد که سکوت را به عنوان بافت بررسی می‌کرد و به نوازندگان سازهای کوبه‌ای یادآوری می‌کرد که گوش دادن به موسیقی، به همان اندازه که چوب‌ها، پتک‌ها یا مچ دست‌ها می‌توانند موسیقی را شکل دهند، تعیین‌کننده است.

💡 Antrobus and Glennie are two of today’s most accomplished Deaf artists at the flashpoint of music and poetry.

آنتروباس و گلنی دو تن از برجسته‌ترین هنرمندان ناشنوای امروزی در نقطه اوج موسیقی و شعر هستند.

💡 Glennie: I’ve never recorded anything combining the poetic spoken word and music before, and I haven’t been exposed to any examples of this kind of collaboration.

گلنی: من قبلاً هرگز چیزی که کلام شاعرانه و موسیقی را با هم ترکیب کند، ضبط نکرده‌ام و با هیچ نمونه‌ای از این نوع همکاری مواجه نشده‌ام.

💡 Antrobus: Before making this record, I didn’t know Evelyn Glennie personally.

آنتروبوس: قبل از ساخت این آلبوم، من اِوِلین گلنی را شخصاً نمی‌شناختم.

💡 The conductor quoted Glennie, encouraging players to imagine sound as sculpture in air, not just notes sprinting between barlines.

رهبر ارکستر از گلنی نقل قول کرد و نوازندگان را تشویق کرد که صدا را به عنوان مجسمه‌ای در هوا تصور کنند، نه فقط نت‌هایی که بین خطوط بار می‌دوند.