georgic

💡 A dog is “passant, sejant then couchant,” and beekeepers go about “their Georgic business…mobled in muslin, calm-browed comb-setters and swarm-handlers of the scattered thorps.”

سگ «قدم می‌زند، سپس می‌نشیند و سپس دراز می‌کشد» و زنبورداران «به کار گئورگی خود مشغولند... در حالی که لباس‌های ململ به تن دارند، شانه‌زن‌های ابروان آرام و زنبورهای پراکنده را که دسته‌هایشان را هدایت می‌کنند.»

💡 The teacher explained how a georgic elevates chores into communal wisdom, not mere nostalgia.

معلم توضیح داد که چگونه یک فرد اهل جورجیا، کارهای خانه را به خرد جمعی ارتقا می‌دهد، نه صرفاً یک نوستالژی.

💡 And so the community would persist, a tableau of georgic calm sealed inside the bottle of a company town.

و بدین ترتیب جامعه پابرجا ماند، تابلویی از آرامش جورجیایی که درون بطری یک شهر شرکتی مهر و موم شده بود.

💡 But only Blunk, aware that Wright had translated Virgil’s Third “Georgic” and committed much of “My Antonia” to memory, can tell you for certain that Wright knew both versions and chose Cather’s.

اما تنها بلانک، با آگاهی از اینکه رایت «گئورگی سوم» ویرژیل را ترجمه کرده و بخش زیادی از «آنتونیای من» را از حفظ بوده، می‌تواند با اطمینان به شما بگوید که رایت هر دو نسخه را می‌دانسته و نسخه کاتر را انتخاب کرده است.

💡 We read a georgic celebrating hedgerows and soil, an ode to ordinary labor dressed in meter.

ما یک سرود جورجیایی در ستایش پرچین‌ها و خاک، و یک قصیده در وصف کار عادی با لباسی موزون خواندیم.

💡 A poet attempted a modern georgic, praising rooftop gardens and compost systems that civilize city summers.

شاعری تلاش کرد تا سبک جورجیای مدرن را به کار گیرد و باغ‌های پشت بام و سیستم‌های کمپوست را که تابستان‌های شهر را متمدن می‌کنند، ستایش کرد.