galliot

💡 A shipwright’s diary described repairing a damaged galliot using tarred oakum and improvised ribs.

دفتر خاطرات یک کشتی‌ساز، تعمیر یک گالیوت آسیب‌دیده با استفاده از چوب بلوط قیراندود و دنده‌های دست‌ساز را شرح می‌دهد.

💡 That connection, says Galliot, was “a point that none of the missionaries had actually figured out.”

گالیوت می‌گوید، این ارتباط «نکته ای بود که هیچ یک از مبلغان مذهبی واقعاً به آن پی نبرده بودند.»

💡 In reviewing historic documents, Galliot discovered that a local shrine was linked to the legendary sisters, Taema and Tilafaiga, who are credited with bringing tatau to Samoa.

گالیوت در بررسی اسناد تاریخی کشف کرد که یک زیارتگاه محلی با خواهران افسانه‌ای، تائما و تیلافایگا، که به خاطر آوردن تاتو به ساموآ شناخته می‌شوند، مرتبط است.

💡 The reenactment featured a compact galliot, its shallow draft perfect for estuaries where cargo moved quietly between river and sea.

این بازسازی، یک گالیوت جمع و جور را به تصویر می‌کشید که آبخور کم عمق آن برای مصب رودخانه‌ها که در آن محموله‌ها بی‌صدا بین رودخانه و دریا جابجا می‌شدند، عالی بود.

💡 Pirates favored a swift galliot for coastal raids, striking before lumbering escorts could maneuver.

دزدان دریایی برای حملات ساحلی، به یک گالیوت سریع علاقه داشتند و قبل از اینکه اسکورت‌های سنگین بتوانند مانور دهند، حمله می‌کردند.

💡 “Tattooing is still something important in a man’s life or in a woman’s life in terms of marking their belonging to the community,” Galliot says.

گالیوت می‌گوید: «خالکوبی هنوز هم در زندگی یک مرد یا یک زن از نظر نشان دادن تعلق آنها به جامعه، چیز مهمی است.»