French dressing

💡 Classic French dressing adds tangy color to otherwise shy salads, especially when tomatoes need company.

سس کلاسیک فرانسوی به سالادهایی که در غیر این صورت کمی خجالتی هستند، رنگ تندی می‌دهد، مخصوصاً وقتی گوجه‌فرنگی‌ها به همنشینی نیاز دارند.

💡 The group wondered: Why should French dressing be bound by regulations when most other dressings are not?

این گروه از خود پرسیدند: چرا سس فرانسوی باید تابع مقررات باشد در حالی که اکثر سس‌های دیگر اینطور نیستند؟

💡 According to the FDA, French dressing is required to contain oil, vinegar, lemon and/or lime juice and may contain salt, spices, tomato paste or color additives, among other ingredients.

طبق گفته سازمان غذا و داروی آمریکا (FDA)، سس فرانسوی باید حاوی روغن، سرکه، لیمو و/یا آبلیمو باشد و ممکن است حاوی نمک، ادویه، رب گوجه فرنگی یا رنگ‌های افزودنی و سایر مواد تشکیل‌دهنده باشد.

💡 Jamie Oliver’s basic French dressing adds chopped garlic and mustard to the mix, and offers up an inviolable ratio for successful dressing: three parts oil to one part vinegar.

سس فرانسوی پایه جیمی الیور، سیر خرد شده و خردل را به مخلوط اضافه می‌کند و نسبتی بی‌نقص برای یک سس موفق ارائه می‌دهد: سه قسمت روغن به یک قسمت سرکه.

💡 We whisked homemade French dressing, discovering paprika enjoys attention.

ما سس فرانسوی خانگی را هم زدیم و متوجه شدیم که پاپریکا از جذابیت خاصی برخوردار است.

💡 The jar labeled French dressing tasted nostalgic, like picnics and questionable potato salads saved by sunshine.

شیشه‌ای که رویش برچسب سس فرانسوی خورده بود، طعم نوستالژیکی داشت، مثل پیک‌نیک و سالاد سیب‌زمینی مشکوکی که آفتاب آن را نجات داده باشد.