fortuitism

💡 The novel’s philosophy flirts with fortuitism, suggesting love and disaster result from coincidence rather than destiny or design.

فلسفه رمان با بخت و اقبال سر و کار دارد و نشان می‌دهد که عشق و فاجعه نتیجه تصادف هستند، نه سرنوشت یا طراحی.

💡 Critics of fortuitism argue that treating events as mere chance neglects patterns emerging from messy yet measurable systems.

منتقدان بخت‌باوری استدلال می‌کنند که تلقی رویدادها به عنوان صرفاً شانس، الگوهایی را که از سیستم‌های آشفته اما قابل اندازه‌گیری پدیدار می‌شوند، نادیده می‌گیرد.

💡 In policy debates, fortuitism conveniently excuses planning failures by blaming outcomes on luck instead of fixable structures.

در مباحثات سیاسی، بخت‌باوری به راحتی شکست‌های برنامه‌ریزی را با مقصر دانستن نتایج به شانس به جای ساختارهای قابل اصلاح، توجیه می‌کند.