facetiae

💡 His notebook contained homemade facetiae, wry couplets scribbled between sketches and errands, reminding friends that levity can coexist with relentless, responsible work.

دفترچه یادداشتش شامل نقاشی‌های دست‌ساز و ابیات کنایه‌آمیزی بود که بین طرح‌ها و کارهای روزمره‌اش نوشته شده بود و به دوستانش یادآوری می‌کرد که سبک‌سری می‌تواند در کنار کار بی‌وقفه و مسئولانه وجود داشته باشد.

💡 Andrea was something of a wit and is quoted in the Facetiae of Domenichi.

آندریا تا حدودی شوخ طبع بود و در Facetiae of Domenichi از او نقل قول شده است.

💡 Editors debated which facetiae deserved modern translations, balancing historical candor against present-day sensibilities without flattening voices that once laughed bravely at pomposity.

ویراستاران در مورد اینکه کدام جنبه‌ها شایسته ترجمه‌های مدرن هستند، بحث می‌کردند و بدون اینکه صداهایی را که زمانی شجاعانه به فخرفروشی می‌خندیدند، سرکوب کنند، صراحت تاریخی را در مقابل حساسیت‌های امروزی متعادل می‌کردند.

💡 The Renaissance collection of facetiae mixed ribald jokes with sharp observations about power, revealing how humor disguises criticism while still entertaining dinner companions decades after first circulation.

مجموعه‌ی رنسانسیِ فکاهیات، شوخی‌های رکیک را با مشاهدات تیزبینانه درباره‌ی قدرت در هم می‌آمیزد و نشان می‌دهد که چگونه طنز، انتقاد را پنهان می‌کند و در عین حال، دهه‌ها پس از اولین انتشار، همچنان همراهان شام را سرگرم می‌کند.