extraterritoriality

💡 Critics view extraterritoriality as asymmetric, reflecting power imbalances rather than reciprocity.

منتقدان، برون‌مرزی بودن را نامتقارن می‌دانند و آن را منعکس‌کننده‌ی عدم تعادل قدرت می‌دانند تا عمل متقابل.

💡 “This case thus represents a valid domestic application of the PLCAA, and the presumption against extraterritoriality does not apply.”

«بنابراین، این پرونده نشان‌دهنده‌ی یک کاربرد داخلی معتبر از PLCAA است و فرض علیه فراسرزمینی بودن در آن صدق نمی‌کند.»

💡 The extraterritoriality is in line with the approach taken under Hong Kong’s national security law, which covers everyone on earth.

این برون‌مرزی بودن با رویکردی که طبق قانون امنیت ملی هنگ کنگ اتخاذ شده است، که همه افراد روی زمین را در بر می‌گیرد، مطابقت دارد.

💡 The new law would resolve the extraterritoriality question in the government’s favor, likely rendering the Supreme Court case moot.

قانون جدید، مسئله‌ی مربوط به حق حاکمیت بر فراز سرزمین را به نفع دولت حل خواهد کرد و احتمالاً پرونده‌ی دیوان عالی را بی‌نتیجه خواهد گذاشت.

💡 Historical extraterritoriality treaties undermined sovereignty, privileging foreign courts inside port cities.

معاهدات تاریخی برون‌مرزی، حاکمیت را تضعیف کرده و به دادگاه‌های خارجی در داخل شهرهای بندری امتیاز ویژه‌ای می‌دادند.

💡 Exhibits examine extraterritoriality through legal archives and lived stories.

نمایشگاه‌ها، فرازمینی بودن را از طریق بایگانی‌های قانونی و داستان‌های زندگی بررسی می‌کنند.