empyreuma

💡 Having the same Greek origin are the scientific words “empyreuma” and “empyreumatic,” applied to the characteristic smell of burning or charring vegetable or animal matter.

واژه‌های علمی «empyreuma» و «empyreumatic» که ریشه یونانی یکسانی دارند، به بوی مشخص سوختن یا زغال شدن مواد گیاهی یا حیوانی اطلاق می‌شوند.

💡 In Scheherazade, it must be said, the benzoin of Arabia sends forth here and there the sickening empyreuma of the pastilles of the harem.

باید گفت که در شهرزاد، بنزویین عربستان، گهگاه عطر تهوع‌آور شیرینی‌های حرمسرا را به نمایش می‌گذارد.

💡 The lab notes mentioned empyreuma, a smoky odor signaling thermal decomposition that ruins delicate flavors during careless distillations.

در یادداشت‌های آزمایشگاهی به بوی دودی امپایروما اشاره شده بود که نشان‌دهنده تجزیه حرارتی است و طعم‌های ظریف را در طول تقطیرهای بی‌دقت از بین می‌برد.

💡 Empyreuma, em-pir-ū′ma, n. the burned smell and acrid taste which result when vegetable or animal substances are burned:—pl.

امپیرئوما، اِم-پیر-اوما، اسم. بوی سوختگی و طعم تندی که هنگام سوختن مواد گیاهی یا حیوانی حاصل می‌شود: —جمع.

💡 Perfume makers avoid empyreuma by controlling heat, preserving floral top notes that vanish if processes drift impatiently.

سازندگان عطر با کنترل گرما و حفظ نت‌های اولیه گل که در صورت بی‌حوصلگی فرآیند از بین می‌روند، از ایجاد آمپیرئوما جلوگیری می‌کنند.

💡 Tasters flagged empyreuma in coffee roasted too dark, trading nuance for bitterness and campfire memories unwelcome at breakfast.

چشندگان، قهوه‌ی بیش از حد تیره را با طعم امپایروما مقایسه کردند و طعم ظریف آن را با تلخی و خاطرات ناخوشایند آتش اردو در صبحانه عوض کردند.