elastic clause

💡 This is sometimes called "the elastic clause," since it is capable of being stretched by interpretation to cover many matters that Congress might not otherwise feel authorized to deal with.

این گاهی اوقات «بند انعطاف‌پذیر» نامیده می‌شود، زیرا می‌تواند با تفسیر، بسط یابد تا بسیاری از مواردی را که کنگره در غیر این صورت ممکن است مجاز به رسیدگی به آنها نباشد، پوشش دهد.

💡 That is why the writers included The Elastic Clause, which allows Congress to alter laws as is “necessary and proper.”

به همین دلیل است که نویسندگان بند انعطاف‌پذیر را گنجانده‌اند، که به کنگره اجازه می‌دهد قوانین را در صورت «ضروری و مناسب» تغییر دهد.

💡 It’s an elastic clause, given that it’s hard to see the future, and could be used to shut down efforts to empty the camp.

با توجه به اینکه پیش‌بینی آینده دشوار است، این یک بند انعطاف‌پذیر است و می‌تواند برای خنثی کردن تلاش‌ها برای تخلیه اردوگاه مورد استفاده قرار گیرد.

💡 Case studies show the elastic clause enabling infrastructure projects, financial regulation, and sometimes overreach that courts later restrain.

مطالعات موردی نشان می‌دهد که بند انعطاف‌پذیر، پروژه‌های زیرساختی، مقررات مالی و گاهی اوقات زیاده‌روی‌هایی را که دادگاه‌ها بعداً مهار می‌کنند، امکان‌پذیر می‌سازد.

💡 The civics class debated the elastic clause, considering how necessary-and-proper powers expand federal authority during crises and technological change.

کلاس علوم مدنی، بند انعطاف‌پذیر را مورد بحث قرار داد و بررسی کرد که چگونه اختیارات لازم و مناسب، اقتدار فدرال را در طول بحران‌ها و تغییرات تکنولوژیکی گسترش می‌دهد.

💡 Critics argue the elastic clause stretches too far, while others see adaptable governance essential for emerging public needs.

منتقدان معتقدند که بند انعطاف‌پذیر بیش از حد امتداد دارد، در حالی که دیگران، حکمرانی انعطاف‌پذیر را برای نیازهای عمومی نوظهور ضروری می‌دانند.