egg foo yung

💡 We ordered egg foo yung with rich gravy, the crispy edges hiding bean sprouts, scallions, and leftovers transformed into something comforting.

ما اگ فو یانگ با سس غلیظ سفارش دادیم، لبه‌های ترد آن که جوانه‌های لوبیا، پیازچه و باقی‌مانده غذاها را پنهان کرده بود، به چیزی دلچسب تبدیل شد.

💡 One of my favorite ideas that I came up with for my I Love Crab Cakes cookbook was to take a twist on that Chinese-American classic egg foo yung with the addition of fresh crabmeat.

یکی از ایده‌های مورد علاقه‌ام که برای کتاب آشپزی «من عاشق کیک خرچنگ هستم» به ذهنم رسید، تغییر دادن آن اگ فو یانگ کلاسیک چینی-آمریکایی با اضافه کردن گوشت خرچنگ تازه بود.

💡 You’ll be amazed at how well the delicate sweetness of the crab works with traditional egg foo yung flavors.

از اینکه شیرینی لطیف خرچنگ چقدر خوب با طعم‌های سنتی تخم‌مرغ فو یونگ جور درمی‌آید، شگفت‌زده خواهید شد.

💡 My uncle swears egg foo yung tastes best reheated in a skillet, where yesterday’s sauce reduces slightly and deepens.

عمویم قسم می‌خورد که اگ فو یونگ وقتی دوباره در ماهیتابه گرم شود، خوشمزه‌تر می‌شود، چون سس دیروز کمی رقیق‌تر و غلیظ‌تر می‌شود.

💡 The menu spelled egg foo yung three ways, and the cook laughed, insisting flavor outranks orthography when hunger knocks loudly.

در منو، کلمه «اگ فو یونگ» به سه شکل نوشته شده بود و آشپز خندید و اصرار داشت که وقتی گرسنگی با صدای بلند در می‌زند، طعم غذا بر املای آن برتری دارد.

💡 But James Beard believed that the sandwich originated with Chinese laborers working out West sometime in the late 19th or early 20th century, who developed it as an Americanized egg foo yung.

اما جیمز بیرد معتقد بود که این ساندویچ از کارگران چینی که در اواخر قرن نوزدهم یا اوایل قرن بیستم در غرب ورزش می‌کردند، سرچشمه گرفته است که آن را به عنوان یک تخم مرغ آمریکایی فو یانگ توسعه دادند.