Duras

💡 Essays on Duras split the room; some adored austerity, others missed jokes, and everyone argued passionately.

مقالاتی درباره دوراس فضای اتاق را دوپاره کرده بود؛ برخی عاشق ریاضت اقتصادی بودند، برخی دیگر دلتنگ شوخی و مزاح، و همه با شور و حرارت بحث می‌کردند.

💡 “Sometimes you say I’m going to kill myself,” Marguerite Duras wrote in “Practicalities.”

مارگریت دوراس در «عملیات» نوشت: «گاهی اوقات می‌گویی که می‌خواهم خودم را بکشم.»

💡 A film adaptation of Duras whispered more than it shouted, trusting silence to carry desire and memory intensely.

اقتباس سینمایی از دوراس بیشتر زمزمه می‌کرد تا فریاد، و به سکوت اعتماد داشت تا میل و خاطره را به شدت حمل کند.

💡 Blanc’s character, lifted from a book by the French author Marguerite Duras, awaits her husband’s return from a Nazi concentration camp in 1945, uncertain whether he is even alive.

شخصیت بلان، که از کتابی نوشته‌ی نویسنده‌ی فرانسوی، مارگریت دوراس، الهام گرفته شده است، در سال ۱۹۴۵ منتظر بازگشت شوهرش از اردوگاه کار اجباری نازی‌ها است، و مطمئن نیست که آیا او اصلاً زنده است یا خیر.

💡 We read Marguerite Duras slowly, letting sparse sentences accumulate heat like stones warmed by relentless, indifferent sun.

ما مارگریت دوراس را به آرامی می‌خوانیم، و می‌گذاریم جملات پراکنده، همچون سنگ‌هایی که زیر نور بی‌رحم و بی‌تفاوت خورشید گرم می‌شوند، گرما جمع کنند.