Dracula

💡 The epistolary structure of Dracula feels like group chat with stakes sharpened.

ساختار نامه‌وار دراکولا مانند یک چت گروهی با شرط‌بندی‌های تیز است.

💡 Plus the jokester hasn’t directed a movie since 1995’s “Dracula: Dead and Loving It.”

به علاوه، این بازیگر شوخ‌طبع از سال ۱۹۹۵ و ساخت فیلم «دراکولا: مرده و دوست‌داشتنش» فیلمی کارگردانی نکرده است.

💡 Reading Dracula today reveals anxieties about borders, bodies, and modernity, disguised cleverly in capes and nocturnal logistics.

خواندن دراکولا در دنیای امروز، اضطراب‌هایی را در مورد مرزها، بدن‌ها و مدرنیته آشکار می‌کند که هوشمندانه در شنل‌ها و تدارکات شبانه پنهان شده‌اند.

💡 He would then cast aside his Dracula cape to sing a personal theme song, “Sweet Transvestite.”

سپس شنل دراکولایی خود را کنار می‌گذاشت تا آهنگ مخصوص خودش به نام «ترنس‌پوش شیرین» را بخواند.

💡 The high-top wrestling-style sneakers worn with the green cargos and the yellow “Dracula” cross body messenger bag.

کفش‌های کتانی ساق بلند به سبک کشتی کج که با کیف‌های سبز و کیف رودوشی زرد طرح «دراکولا» پوشیده شده بودند.

💡 Despite often pulling double duty, Benton told The Times he saw himself “like Dracula — I don’t leave a trace in the mirror,” and said he is “shaped by who I collaborate with.”

بنتون با وجود اینکه اغلب دو وظیفه را به دوش می‌کشد، به روزنامه تایمز گفت که خودش را «مثل دراکولا می‌بیند - من هیچ ردی از خودم در آینه به جا نمی‌گذارم» و گفت که «با کسانی که با آنها همکاری می‌کنم، شکل می‌گیرد».