Domnus

💡 Medieval letters sometimes styled bishops as Domnus, reflecting Latin honorifics that migrated into local languages unevenly.

در نامه‌های قرون وسطی گاهی اسقف‌ها را «دومنوس» می‌نامیدند، که منعکس‌کننده‌ی القاب افتخاری لاتین بود که به طور ناهموار به زبان‌های محلی مهاجرت کرده بودند.

💡 He appears in connexion with the dispute in the church of Antioch between Paul of Samosata, who had been deprived of his bishopric by a council of bishops for heresy, and his successor Domnus.

او در رابطه با اختلاف در کلیسای انطاکیه بین پولس ساموساتا، که توسط شورای اسقف‌ها به دلیل بدعت‌گذاری از مقام اسقفی محروم شده بود، و جانشینش دومنوس، ظاهر می‌شود.

💡 In inscriptions, Domnus preceded names, whispering about status, ceremony, and careful scribes.

در کتیبه‌ها، دومنوس قبل از نام‌ها آمده و درباره مقام، مراسم و کاتبان دقیق زمزمه می‌کرد.

💡 A footnote explained Domnus versus Dominus, rescuing readers from confusion while preserving archival fidelity.

یک پاورقی، تقابل Domnus و Dominus را توضیح می‌داد و خوانندگان را از سردرگمی نجات می‌داد و در عین حال، امانتداری آرشیوی را حفظ می‌کرد.