Diefenbaker

💡 Historians debated whether Diefenbaker prioritized sovereignty or symbolism, while letters revealed a politician wrestling sincerely with scale.

مورخان در این مورد بحث می‌کردند که آیا دیفن‌بیکر حاکمیت را در اولویت قرار داده یا نمادگرایی را، در حالی که نامه‌ها سیاستمداری را نشان می‌داد که صادقانه با مقیاس دست و پنجه نرم می‌کرد.

💡 Diefenbaker acknowledged the bunker’s purpose after the aerial photograph appeared and vowed that he would never visit it and would stay home with his wife if the bombers and missiles came.

دیفن‌بیکر پس از ظاهر شدن عکس هوایی، هدف از ساخت پناهگاه را تصدیق کرد و قسم خورد که اگر بمب‌افکن‌ها و موشک‌ها بیایند، هرگز به آنجا نخواهد رفت و با همسرش در خانه خواهد ماند.

💡 A student documentary on Diefenbaker featured interviews that made policy feel personal, messy, and stubbornly human.

یک مستند دانشجویی درباره دیفن‌بیکر مصاحبه‌هایی را به نمایش گذاشت که باعث می‌شد سیاست‌گذاری‌ها شخصی، آشفته و سرسختانه انسانی به نظر برسند.

💡 Mr. Diefenbaker acknowledged the bunker’s purpose after the aerial photograph appeared and vowed that he would never visit it and would stay home with his wife if the bombers and missiles came.

آقای دیفن‌بیکر پس از ظاهر شدن عکس هوایی، هدف از ساخت پناهگاه را تصدیق کرد و قسم خورد که اگر بمب‌افکن‌ها و موشک‌ها بیایند، هرگز به آنجا نخواهد رفت و با همسرش در خانه خواهد ماند.

💡 Nor at the Diefenbaker Canada Centre at the University of Saskatchewan, with its academic and popular programs on this country’s complicated culture.

و نه در مرکز دیفن‌بیکر کانادا در دانشگاه ساسکاچوان، با برنامه‌های دانشگاهی و پرطرفدارش در مورد فرهنگ پیچیده این کشور.

💡 But it came to be known as the Diefenbunker after John Diefenbaker, the prime minister who commissioned it, more as a form of mockery than in his honor.

اما این مکان به نام جان دیفن‌بکر، نخست‌وزیری که دستور ساخت آن را داده بود، شناخته شد، بیشتر به عنوان نوعی تمسخر تا به افتخار او.