Desmoulins

💡 Guillaume Gallienne makes a suitably scary Saint-Just, and Gaël Kamilindi is a highlight in the role of Desmoulins, here a youthful dreamer whose life is cut short alongside Danton’s.

گیوم گالین به طرز مناسبی نقش سن ژوست ترسناک را بازی می‌کند، و گائل کامیلیندی در نقش دسمولین، که در اینجا یک خیال‌پرداز جوان است که زندگی‌اش در کنار زندگی دانتون کوتاه می‌شود، بازی برجسته‌ای دارد.

💡 Desmoulins, after inciting the storming of the Bastille, eventually succumbed to the guillotine in Robespierre’s reign of terror.

دسمولینز، پس از تحریک به حمله به باستیل، سرانجام در دوران وحشت روبسپیر تسلیم گیوتین شد.

💡 A play portrayed Desmoulins as witty and doomed, friendship tethered to revolution’s grinding gears.

یک نمایشنامه، دسمولینز را به عنوان فردی شوخ طبع و محکوم به فنا به تصویر کشید، دوستی‌ای که به چرخ دنده‌های خردکننده انقلاب گره خورده است.

💡 Camille Desmoulins leapt onto a table to rally Parisians, his pamphlets later blending passion with tragic foresight.

کامی دِسمولینز برای بسیج پاریسی‌ها روی میز پرید، جزوه‌های او بعدها شور و اشتیاق را با آینده‌نگری تراژیک در هم آمیخت.

💡 These are undoubtedly meaty roles, and other important historical figures make appearances, including Louis Antoine de Saint-Just and Camille Desmoulins.

بدون شک این نقش‌ها، نقش‌های مهمی هستند و چهره‌های تاریخی مهم دیگری از جمله لویی آنتوان دو سن-ژوست و کامی دِسمولین نیز در آن‌ها حضور دارند.

💡 Historians debate whether Desmoulins could have tempered violence had he survived longer.

مورخان در مورد اینکه آیا دسمولینز می‌توانست خشونت را تعدیل کند، اگر بیشتر زنده می‌ماند، بحث می‌کنند.