Des Prés

💡 The choir rehearsed Josquin Des Prés, marveling at interwoven lines that felt both ancient and startlingly fresh.

گروه کر، قطعه‌ی ژوسکن د پره را تمرین کردند و از خطوط در هم تنیده‌ای که هم حس باستانی و هم حس تازگی شگفت‌انگیزی داشتند، شگفت‌زده شدند.

💡 “It’s funny, because the series is not meant to be real,” she said, over lunch at Cyril Lignac’s Le Bar des Prés, one of her favorite neighborhood bistros.

او هنگام صرف ناهار در «لو بار دِ پره» متعلق به سیریل لیگناک، یکی از بیستروهای مورد علاقه‌اش در محله، گفت: «خنده‌دار است، چون قرار نیست این سریال واقعی باشد.»

💡 Program notes traced how Des Prés influenced generations, echoing through cathedrals and campus chapels alike.

یادداشت‌های برنامه، چگونگی تأثیر دِ پره بر نسل‌ها را نشان می‌داد، و این تأثیر در کلیساهای جامع و نمازخانه‌های دانشگاه به طور یکسان طنین‌انداز می‌شد.

💡 Singing Des Prés trained us to listen fiercely, because balance lives between parts, not inside any single voice.

خواندن «دس پره» به ما آموخت که با شور و اشتیاق گوش دهیم، زیرا تعادل بین اجزا وجود دارد، نه درون یک صدای واحد.

💡 “It’s not the commercial Paris, l’Opéra or St. Germain des Prés. This is my ‘hood,” she said.

او گفت: «اینجا پاریس تجاری، اپرا یا سن ژرمن دِ پره نیست. اینجا «محله» من است.»

💡 Les Deux is across from the 6th-century Church of Saint Germain des Prés, the interior of which has been newly — and spectacularly — rehabilitated.

«له دو» (Les Deux) روبروی کلیسای قرن ششمی «سن ژرمن دِ پره» (Saint Germain des Prés) قرار دارد که فضای داخلی آن به تازگی و به طرز چشمگیری بازسازی شده است.