D.C.L.

💡 In 1864 he received the honorary degree of D.C.L. from the university of Oxford.

در سال ۱۸۶۴، او مدرک افتخاری DCL را از دانشگاه آکسفورد دریافت کرد.

💡 A few weeks prior to this I had been made an honorary D.C.L. of Oxford, an honour which had not been conferred on any German Ambassador since Herr von Bunsen.

چند هفته قبل از این، من به عنوان سفیر افتخاری آکسفورد منصوب شده بودم، افتخاری که از زمان آقای فون بونزن به هیچ سفیر آلمانی اعطا نشده بود.

💡 Alumni notes clarified that D.C.L. could be either earned or honorary, depending on institutional tradition.

یادداشت‌های فارغ‌التحصیلان روشن کرد که DCL می‌تواند بسته به سنت نهادی، به صورت اکتسابی یا افتخاری باشد.

💡 The legal historian traced the evolution of D.C.L., comparing it with similarly named doctorates across different jurisdictions.

این مورخ حقوقی، سیر تکامل DCL را ردیابی کرد و آن را با دکترای‌های با نام مشابه در حوزه‌های قضایی مختلف مقایسه کرد.

💡 In 1864 the university of Oxford conferred on him the degree of D.C.L., and on the 6th of June 1879 he was presented with the freedom of the city of London.

در سال ۱۸۶۴ دانشگاه آکسفورد به او مدرک DCL اعطا کرد و در ۶ ژوئن ۱۸۷۹ نشان آزادی شهر لندن به او اهدا شد.

💡 The university conferred a D.C.L. upon a jurist whose rulings shaped constitutional interpretation for a generation.

این دانشگاه به حقوقدانی که احکامش تفسیر قانون اساسی را برای یک نسل شکل می‌داد، نشان دکترای حقوق اعطا کرد.