cupbearer

💡 In ancient courts, the cupbearer was trusted intimately, tasting wine and managing access to the ruler during delicate celebrations.

در دربارهای باستانی، ساقی مورد اعتماد بود، شراب را می‌چشید و در جشن‌های باشکوه، دسترسی به حاکم را مدیریت می‌کرد.

💡 At the time, the would-be ruler was a cupbearer — an important position at the time.

در آن زمان، حاکم آینده ساقی بود - مقامی مهم در آن زمان.

💡 In ancient Persia, a cupbearer would sip the wine — from a spoon so that his lips never touched the cup — before offering it to the king.

در ایران باستان، ساقی شراب را جرعه‌ای می‌نوشید - با قاشق، به طوری که لب‌هایش هرگز با جام تماس پیدا نکند - و سپس آن را به پادشاه تعارف می‌کرد.

💡 A mural showed a cupbearer offering a gilded vessel, attendants clustered behind in a choreography of status and ceremony.

یک نقاشی دیواری، ساقی را نشان می‌داد که ظرفی طلاکاری شده را تقدیم می‌کرد و ملازمان با رقصی از مقام و تشریفات، پشت سر او جمع شده بودند.

💡 Historians trace how a cupbearer could influence politics quietly, conveying whispers while guarding against poison and scandal.

مورخان شرح می‌دهند که چگونه یک ساقی می‌توانست بی‌سروصدا بر سیاست تأثیر بگذارد، زمزمه‌ها را منتقل کند و در عین حال از خود در برابر سم و رسوایی محافظت کند.

💡 Nehemiah was a Jewish official and cupbearer to the Persian king Artaxerxes I (likely Artaxerxes I of Persia, who ruled 465–424 BCE).

نحمیا یک مقام یهودی و ساقی پادشاه پارسی اردشیر اول (احتمالاً اردشیر اول پارسی، که از ۴۶۵ تا ۴۲۴ پیش از میلاد حکومت می‌کرد) بود.