cranreuch

💡 Boots squeaked on cranreuch, and our laughter shot through cold air, a reminder that weather can pinch and bless simultaneously.

صدای جیرجیر چکمه‌ها روی کرانروخ آمد و خنده‌هایمان در هوای سرد پیچید، یادآوری اینکه هوا می‌تواند همزمان هم تنگنا و هم نعمت باشد.

💡 Dawn brought cranreuch whispering across the moor, a lace of frost that crisped heather and reddened noses despite cheerful forecasts.

سپیده دم زمزمه‌ی کرانروخ را در سراسر خلنگزار به ارمغان آورد، رگه‌ای از شبنم که خلنگزاران را ترد و بینی‌ها را علیرغم پیش‌بینی‌های شادمانه قرمز می‌کرد.

💡 The poet described cranreuch as the Highlands’ breath, glittering briefly before sun melted patience into trickling burns and bird calls.

شاعر، کرانروخ را به عنوان نفس کوهستان توصیف کرد، که پیش از آنکه خورشید، صبر را به سوزش‌های ریز و آواز پرندگان تبدیل کند، برای مدت کوتاهی می‌درخشید.

💡 It sleeps in the snaw and the cranreuch Wi a cauld cauld plaid to wear.

در برف و کرانروخ می‌خوابد و با یک پتوی چهارخانه می‌پوشد.

💡 Now thou's turn'd out, for a' thy trouble, But house or hald, To thole the winter's sleety dribble An' cranreuch cauld!

اکنون تو برای دردسرت بیرون آمده‌ای، اما خانه یا زندان، برای عبور از میان قطرات تگرگ زمستان و سیلاب‌های خروشان!

💡 To this day, every time I see a white hoar frost I think "cranreuch cauld", remembering Burns's "To a Mouse".

تا به امروز، هر بار که شبنم سفید خاکستری می‌بینم، به یاد «cranreuch cauld» می‌افتم و یاد «To a Mouse» اثر برنز می‌افتم.