cowardness

💡 “Political correctness and cowardness has no place in America. We proudly stand strong on our Judeo-Christian foundation. We will not be silenced. We will not fail.”

«درست‌اندیشی سیاسی و بزدلی جایی در آمریکا ندارد. ما با افتخار بر پایه‌های یهودی-مسیحی خود استوار ایستاده‌ایم. ما ساکت نخواهیم شد. ما شکست نخواهیم خورد.»

💡 “A monstrosity and cowardness without equal,” Bolsonaro wrote in a tweet expressing his sympathies for the families of the victims of Wednesday’s attacks.

بولسونارو در توییتی با ابراز همدردی با خانواده‌های قربانیان حملات روز چهارشنبه نوشت: «یک هیولا و بزدلی بی‌سابقه».

💡 "A monstrosity and cowardness without equal," Bolsonaro wrote in a tweet expressing his sympathies for the families of the victims of Wednesday's attacks.

بولسونارو در توییتی با ابراز همدردی با خانواده‌های قربانیان حملات روز چهارشنبه نوشت: «یک هیولا و بزدلی بی‌سابقه».

💡 She reflected on past cowardness, forgiving herself while planning steps that convert fear into steady, incremental courage.

او در مورد بزدلی‌های گذشته تأمل کرد، خودش را بخشید و در عین حال برای گام‌هایی که ترس را به شجاعت مداوم و فزاینده تبدیل می‌کند، برنامه‌ریزی کرد.

💡 His public admission of cowardness surprised colleagues, then inspired a culture where mistakes became lessons, not ammunition.

اعتراف عمومی او به بزدلی، همکارانش را شگفت‌زده کرد، سپس فرهنگی را الهام بخشید که در آن اشتباهات به درس تبدیل می‌شدند، نه به مهمات.

💡 Novelists sometimes portray cowardness as permanent, yet people often grow braver through practice, support, and honest self-audits.

رمان‌نویس‌ها گاهی ترس را دائمی تصویر می‌کنند، با این حال مردم اغلب از طریق تمرین، حمایت و خودارزیابی صادقانه شجاع‌تر می‌شوند.