corn plant

💡 The office corn plant sulked in a dark corner until we rotated it near the window, where new leaves unfurled like green flags.

گیاه ذرتِ اداره در گوشه‌ای تاریک قشقرق به پا کرد تا اینکه آن را نزدیک پنجره چرخاندیم، جایی که برگ‌های جدید مانند پرچم‌های سبز از هم باز شدند.

💡 He pointed at the corn plant, and BAM!

او به بوته ذرت اشاره کرد، و بوم!

💡 We divided the corn plant and gifted starts, a quiet friendship ritual that survives layoffs and new bosses.

ما گیاه ذرت را تقسیم کردیم و شروع‌های جدیدی را به هم هدیه دادیم، یک رسم دوستی آرام که از اخراج‌ها و روسای جدید جان سالم به در می‌برد.

💡 “Well...not much better. But perhaps you deserve to be something better than a corn plant. Sorghum? Sorghum is very nice.”

«خب... خیلی بهتر نیست. اما شاید لیاقت این را داشته باشی که چیزی بهتر از یک گیاه ذرت باشی. سورگوم؟ سورگوم خیلی خوب است.»

💡 “There,” the man huffed, wagging his finger at the corn plant.

مرد با تکان دادن انگشتش به سمت بوته ذرت، با غرغر گفت: «بفرمایید.»

💡 My grandmother called Dracaena the corn plant and swore it kept gossip from curdling into grudges.

مادربزرگم به دراسینا می‌گفت گیاه ذرت و قسم می‌خورد که این گیاه مانع از تبدیل شدن شایعات به کینه می‌شود.