colugo

💡 The data packs revealed that each colugo glided an average of a quarter-mile each night.

بسته‌های داده نشان داد که هر کلوگو هر شب به طور متوسط یک چهارم مایل را سر می‌خورد.

💡 But by calculating how much energy the colugos used when doing both, researchers were surprised to find that gliding used 1.5 times more energy.

اما محققان با محاسبه میزان انرژی که کلوگوها هنگام انجام هر دو کار مصرف می‌کردند، با کمال تعجب دریافتند که سر خوردن ۱.۵ برابر انرژی بیشتری مصرف می‌کند.

💡 Gliding mammals, like flying squirrels, sugar gliders and colugos are pretty impressive creatures, with some capable of flying up to 300 feet in a single jump between trees.

پستانداران پرنده، مانند سنجاب‌های پرنده، گلایدرهای قندی و کلوگوها، موجودات بسیار چشمگیری هستند که برخی از آنها قادرند با یک پرش تا 300 فوت بین درختان پرواز کنند.

💡 Illustrations of a colugo delighted children, introducing biomechanics through a creature that flies without wings or feathers.

تصویرسازی‌های یک کلوگو کودکان را خوشحال کرد و بیومکانیک را از طریق موجودی که بدون بال و پر پرواز می‌کند، معرفی کرد.

💡 Researchers tracked a colugo with tiny tags, discovering precise routes reused nightly like suspended highways.

محققان یک کلوگو را با برچسب‌های کوچک ردیابی کردند و مسیرهای دقیقی را کشف کردند که مانند بزرگراه‌های معلق، شبانه مورد استفاده مجدد قرار می‌گرفتند.

💡 A gliding colugo drifted between rainforest trees, its membrane catching moonlight as it steered silently toward ripe fruit.

یک کولوگو (نوعی پرنده) با سر خوردن در میان درختان جنگل‌های بارانی، در حالی که غشایش نور ماه را جذب می‌کرد، بی‌صدا به سمت میوه‌های رسیده حرکت می‌کرد.