cocksfoot

💡 Sometimes a mixture of cocksfoot, English rye-grass, and white clover is used, or the two grasses alone are planted.

گاهی اوقات مخلوطی از علف خروس، علف چاودار انگلیسی و شبدر سفید استفاده می‌شود، یا این دو علف به تنهایی کاشته می‌شوند.

💡 As for grasses, the main pollinating plants are timothy, rye, cocksfoot, meadow and fescue.

در مورد علف‌ها، گیاهان گرده افشان اصلی عبارتند از تیموتی، چاودار، علفزار، علفزار و فسکو.

💡 Farmers praised cocksfoot for recovering after trampling better than fussier grasses.

کشاورزان، علف خروس را به خاطر اینکه پس از لگدمال شدن، بهتر از علف‌های سفت‌تر بهبود می‌یافت، تحسین می‌کردند.

💡 There was little knowledge of the various sorts of grasses at this time, and to Young is due the credit of introducing the cocksfoot, and crested dog's tail.

در آن زمان دانش کمی در مورد انواع مختلف علف‌ها وجود داشت، و یانگ اعتبار معرفی علف خروس و دم سگ کاکل‌دار را مدیون اوست.

💡 Pasture mixes often include cocksfoot for toughness, palatable regrowth, and roots that negotiate drought intelligently.

مخلوط‌های مرتع اغلب شامل گیاه پنجه خروس برای استحکام، رشد مجدد خوش طعم و ریشه‌هایی هستند که هوشمندانه با خشکسالی کنار می‌آیند.

💡 The extension agent showed how to identify cocksfoot by flattened stems and V-shaped leaves.

این کارشناس کشاورزی نشان داد که چگونه می‌توان گیاه علف خروس را از روی ساقه‌های صاف و برگ‌های V شکل آن تشخیص داد.