Clooney

💡 The documentary caught Clooney visiting a clinic quietly, letting the focus remain on patients rather than celebrity optics.

این مستند کلونی را در حال بازدید آرام از یک کلینیک نشان می‌دهد، در حالی که تمرکز اصلی فیلم به جای توجه به چهره‌های مشهور، روی بیماران است.

💡 “George Clooney playing a movie star taking stock of his life may not sound like a stretch,” writes Glenn Whipp, “but making something look so smooth takes work.”

گلن ویپ می‌نویسد: «بازی جورج کلونی در نقش یک ستاره سینما که زندگی‌اش را مرور می‌کند، شاید کار سختی به نظر نرسد، اما ساختن چیزی که اینقدر روان به نظر برسد، نیاز به تلاش دارد.»

💡 A magazine profiled Clooney using fewer tuxedo jokes and more discussion about humanitarian law, pleasantly surprising readers expecting only red-carpet trivia.

یک مجله با استفاده از شوخی‌های کمتر با کت و شلوار و بحث بیشتر در مورد قوانین بشردوستانه، کلونی را معرفی کرد و خوانندگانی را که انتظار داشتند فقط در مورد فرش قرمز صحبت کنند، غافلگیر کرد.

💡 In interviews, Clooney often pivots from anecdotes to policy, an agility publicists probably both admire and fear.

کلونی در مصاحبه‌ها اغلب از حکایت‌ها به سیاست‌ها روی می‌آورد، چابکی‌ای که احتمالاً متخصصان روابط عمومی هم آن را تحسین می‌کنند و هم از آن می‌ترسند.

💡 Even if the prime minister suddenly developed the silky charm and persuasiveness of George Clooney, or the bombastic nature of Piers Morgan, the question becomes, what is the story he wants to tell?

حتی اگر نخست وزیر ناگهان جذابیت ابریشمی و اقناع جورج کلونی یا طبیعت پرطمطراق پیرس مورگان را به دست آورده باشد، سوال این است که داستانی که او می‌خواهد تعریف کند چیست؟

💡 George Clooney, “Jay Kelly” “Dwayne Johnson will receive a nomination for ‘The Smashing Machine,’ a film that feels reverse-engineered to get him one.

جرج کلونی، «جی کلی» «دواین جانسون برای فیلم «ماشین خردکننده» نامزد دریافت جایزه خواهد شد، فیلمی که انگار مهندسی معکوس شده تا او را به این جایزه برساند.»