Choluteca

💡 Six months ago, Ana and her son left their home in Choluteca, Honduras, after receiving threats from the people who kidnapped and killed her 14-year-old daughter Gabriela*.

شش ماه پیش، آنا و پسرش پس از دریافت تهدیدهایی از سوی افرادی که دختر ۱۴ ساله‌اش، گابریلا*، را ربوده و به قتل رسانده بودند، خانه خود در چولوتکا، هندوراس را ترک کردند.

💡 After summer storms, the Río Choluteca swelled brown and impatient, reshaping sandbars while children pointed at driftwood racing toward the Gulf.

پس از طوفان‌های تابستانی، ریو چولوتکا قهوه‌ای و بی‌صبر شد و در حالی که کودکان به چوب‌های شناوری که به سمت خلیج فارس می‌دویدند اشاره می‌کردند، تپه‌های شنی را تغییر شکل می‌داد.

💡 Another zone, a sprawling agro-industrial park called Orquidea near the southern city of Choluteca, is advancing as well, but is more prosaic.

منطقه‌ی دیگری، یک پارک کشاورزی-صنعتی وسیع به نام اورکیده‌آ در نزدیکی شهر جنوبی چولوتکا، نیز در حال پیشرفت است، اما وضعیت کسل‌کننده‌تری دارد.

💡 “I want to tell the Mexican government not to be so inhumane,” said Cecilia Rodríguez, president of the Honduran Alliance of Los Angeles and a native of Choluteca, a province in southern Honduras.

سیسیلیا رودریگز، رئیس اتحادیه هندوراس لس‌آنجلس و اهل چولوتکا، استانی در جنوب هندوراس، گفت: «می‌خواهم به دولت مکزیک بگویم که اینقدر غیرانسانی رفتار نکند.»

💡 A clinic in Choluteca coordinated vaccination drives with local teachers, turning classrooms into cheerful, efficient health checkpoints.

یک کلینیک در چولوتکا، برنامه‌های واکسیناسیون را با معلمان محلی هماهنگ کرد و کلاس‌های درس را به ایستگاه‌های بازرسی سلامت شاد و کارآمد تبدیل کرد.

💡 In Choluteca, the bus station smelled of tamales and diesel, and fellow passengers swapped advice about detours and trustworthy mechanics.

در چولوتکا، بوی تاماله و گازوئیل در ایستگاه اتوبوس پیچیده بود و مسافران دیگر در مورد مسیرهای انحرافی و مکانیک‌های قابل اعتماد، راهنمایی‌هایشان را با هم رد و بدل می‌کردند.