Chemosh

💡 No wonder Solomon fell to worship Astarte, Chemosh, and Milcom.

جای تعجب نیست که سلیمان به پرستش عشتاروت، کموش و میلکوم روی آورد.

💡 A museum display contextualized Chemosh, balancing artifacts, translations, and the politics of remembering gods beyond scripture.

یک نمایشگاه موزه‌ای، چموش را در متن خود جای داد و میان آثار باستانی، ترجمه‌ها و سیاست‌های به یاد آوردن خدایان فراتر از کتاب مقدس تعادل برقرار کرد.

💡 See Kudur- Chedorlaomer, 209, 215; at first identified with Kudur-mabuk, 222; probably the Kudur-laḫmal, or Kudur-laḫgumal of the inscriptions, 223, 232 Chemosh, the god of the Moabites, 557, 559 ff.

رجوع کنید به کودور-چدورلاعمر، ۲۰۹، ۲۱۵؛ در ابتدا با کودور-مابوک، ۲۲۲ یکی دانسته شده است؛ احتمالاً کودور-لحمال یا کودور-لحمال کتیبه‌ها، ۲۲۳، ۲۳۲ چموش، خدای موآبیان، ۵۵۷، ۵۵۹ به بعد.

💡 Inscriptions invoke Chemosh, a Moabite deity whose worship appears in neighboring chronicles and contested hillsides.

کتیبه‌ها به چموش، خدای موآبی‌ها، اشاره دارند که پرستش او در وقایع‌نگاری‌های همسایه و دامنه‌های تپه‌های مورد مناقشه دیده می‌شود.

💡 In Kammusu-nadbi we have an instance of the occurrence of the name of Chemosh, the national god of the Moabites.

در کامموسو-نادبی نمونه‌ای از نام چموش، خدای ملی موآبیان، را داریم.

💡 Scholars debate how Chemosh fits regional pantheons, threading archaeology through texts with sometimes frayed patience.

محققان در مورد اینکه چگونه چموش با معابد منطقه‌ای مطابقت دارد، بحث می‌کنند و باستان‌شناسی را از طریق متون با صبر و شکیبایی گاه فرسوده بررسی می‌کنند.